VIJESTI | Mostar

RSS VIJESTI 

Verzija za štampuPošalji na e-mail

Ekrem Moca Dizdar: Mostar je danas k'o 'Stara dama' - nekad je privlačila svojom ljepotom danas umire osrednja u nekom zapečku

Ekrem Moca Dizdar

Ekrem Moca Dizdar je poznati mostarski umjetnik, arhitekta, čovjek koji svakako ostavio traga u mostraskoj umjetnosti, kulturi uopšte. Po povratku iz Beograda, odnosno po dolasku sa Akademije scenskih umjetnosti, Moca se u Mostaru zaposlio u tadašnjem 'Domu', firmi koja se kasnije zvala Dom za gazdovanje, ali je paralelno s tim poslom Moca slikao, pisao.

Prisjećajući se svojih početaka, Moca priča:

- Moj otac se družio sa Mehom Sefićem, doajenom mostarskog slikarstva, kojeg je svake nedjelje dovodio kući na ručak koji je moja majka znala sjajno pripremiti. Tada je Meho Sefić mene učio nekakvim prvim umijećima, prvim tehnikama, nekakvim odrazima u umjetnosti. Nakon ručka bismo uzimali papir u ruke, blokove, ja sam slikao portrete svoje braće, on je slikao moga oca... Onda bismo sljedeće nedjelje radili nešto drugo, obratno. Vjerovatno je taj talent za slikarstvo urođen u meni, a ja sam ga kasnije izgrađivao, usavršavao se, studirao arhitekturu u Beogradu. Imao sam priliku da upoznam gospodina Dragana Lubardu, sina poznatog slikara Petra Lubarde koji mi je dopuštao da dolazim na akademiju, da slikam aktove, mrtvu prirodu, da slikam sve što su studenti radili na Akademiji za likovnu umjetnost.

Moca Dizdar je imao priliku da se druži sa mnogim poznatim Mostarcima, sugrađanima, slikarima,
književnicima, poznatim i priznatim imenima:

- Nekada se drugačije živjelo. Ja sam imao čast da se družim, da zajedno dijelim dobro i zlo sa veoma
priznatim likovnim umjetnicima, književnicima, muzičkim stvaraocima. Naše glavno okupljalište
bila je nekadašnja kafana Tomislava Čule preko puta stare pošte u Fejićevoj ulici. Tu sam se družio sa
rahmetli Icom Voljevicom, pokojnim Vladom Puljićem, sa poznatim arhitektom Sulom Đapom, sa mojim vrlim prijateljem Cucom Stajčićem i mnogim drugim. Tu nije bilo ljubomore, zavisti, ni zlobe, zezali smo se više na svoj račun nego na tuđi. U svakom slučaju bilo je mnogo ljepše nego što je to danas.